|
 De voordeur bel ging iets vroeger dan verwacht, zou het Gerco zijn? Nee, Jos en Thomaš wilden nog even trappers omwisselen. Inmiddels was Gerco ook aangekomen en waren we onderweg naar Aalsmeer waar Upstream maar liefst vijf van de 23 estafette teams van de trio triatlon zou vertegenwoordigen. Onderweg sluiten Huib en Jan S. aan, daarmee zijn de 5 fietsers compleet. De opwinding in onze gesprekken weerspiegelden onze gedegen voorbereiding; Thomaš met ca. 100- 150 km per dag van Amsterdam naar Brno – zijn geboorte stad. De andere fietsers hadden dit jaar al heel wat triatlons en trainingen achter de rug; In mei classificeerde ik mijzelf in Zwitserland, in gezelschap van Gerco en Huib, voor de ½ Ironman wereldkampioenschappen. Jan S. wist in de 1/8 van Texel de overall gouden plak te behalen – en een enorme speculaaspop waarvan alleen zijn vriend Rob de smaak zou kennen. Bij de Outgames in Kopenhagen regende het nog eens plakken voor Upstream (Gerco, Jan S. en Bauke zilver, en onze trots Huib goud).
In Aalsmeer aangekomen stonden onze zwem en loop partners al klaar, met niet minder opwinding en voorbereiding. Sinds de terugkomst van de Outgames begin augustus tot deze trio triatlon hadden de zwemmers Lars, Peter van V., Jan-Gert, Richard en Hans regelmatig gezamenlijk lange afstanden in het buiten water geoefend (een tot twee kilometer) wat voor sommigen toch een echt nieuwe ervaring was. De lopers, Fred, Fredrik, Bas, Ron en Joe hadden ieder hun benen voor de 10 kilometer in de parken in en om Amsterdam van snelheid voorzien.
Aangemoedigd door nog zo’n 20 man eigen publiek – al dan niet zonder hond – kon de wedstrijd beginnen. Delft had ook maar liefst vier teams afgevaardigd. Hun snelste fietser, zo’n 23 jaar oud, had een amateur A licentie; daar zou ik dus als onze snelste fietser niet tegenop kunnen. Terwijl een onweer aan spettergeweld van de zwemmers (ongeveer 250) zich een baan waarde over de Westeinde werd omgeroepen dat Upstream 1 zich op de tweede plaats bevond, Jan-Gert, mijn trio partner. Delft (Wave 1) deelde die plaats met hem. Verward en wel kwam Jan-Gert met een supertijd uit het water en overhandigde mij zijn race-chip. Nu was het mijn beurt. De fietser van Wave 1 verdween al snel uit het vizier. Aangemoedigd door teamgenoten ging het razend snel zes rondjes van in totaal 40 kilometer binnen het uur. Andere fiets teammates kwam ik niet tegen, die gingen dus ook goed. Tot dat ik in mijn laatste rondje Tomas met fiets, bloed en twee te-hulp-geschotenen erbij, leek te herkennen. In de wisselzone ongeveer 1 minuut verloren toen ik Joe mijn loop-partner de race-chip gaf. Ik vertelde direct mijn supporters dat ik meende Tomas te hebben gezien. Al snel kwamen ook de andere fietsers een voor een binnen. Iedereen was dolgelukkig toen ook Tomas met ongeveer 10 minuten vertraging ook zijn race-chip aan Fred kon doorgeven.
Samen met de zwemmers was het nu de lopers aanmoedigen die in drie rondjes 10 kilometer zouden afleggen. Na 37 minuten (een pr) kwam Joe Carati (van DGLA) die vandaag voor Upstream liep om de hoek stuiven. Nog steeds op de tweede plaats van de trio’s. Jan-Gert en mijzelf wij maakten spontaan een ronde dansje van geluk en renden met Joe over de finish in minder dan twee uur tijd. Al snel volgden de andere teams in trio over de finish lijn.
Nadat ik een kleine twee jaar geleden van Upstream lid werd, vond ik mij nu met ongeveer 30 man van diezelfde zwemclub in een triatlon. Allemaal even enthousiast getraind en vandaag meegedaan. De dag kon niet mooier!
Bauke.
Hoe ik het ervaren heb als fietser in Upstream 3. Het startschot ging en de zwemmers stortten zich in het water. Er was die dag flink wat golfslag door de harde wind en dat maakte het zwemmen zwaar. Je herkent verder niemand, iedereen heeft dezelfde badmuts. Ik probeerde een beetje te ontspannen tijdens het wachten op Hans V. Als vierde van Upstream kwam hij uit het water, voor Gerco had ik al een stap opzij moeten doen. Ik pakte de race-chip van de enkel van Hans V. en had meteen spijt dat ik niet van te voren had gekeken hoe die race-chip om mijn enkel moest. Het zat niet zoals het moest zitten maar wel vast. Snel de fiets gepakt en eerst het stukje gelopen tot na de balk waar je mag opstappen. Mijn schoenen gingen maar moeilijk in de pedalen en daar gingen weer kostbare seconden. Snel opgang komen; er was gelukkig al vrij snel een stuk dijkje af.
Mijn hart ging te keer als een dolle, zou ik dat wel vol kunnen houden? Al fietsend hield ik scherp de fietscomputer in de gaten waar mijn gemiddelde op af te lezen was. Deze gaf ruim 38 aan en dat moest ik dan zien vol te houden. Daarnaast was het voornaamste doel om Gerco in te halen. Ik had hem in het vizier aan het begin van rondje drie. Tomas heb ik ook nog ingehaald (hij zat toen nog op de fiets), maar wanneer dat was zou ik nu niet meer weten. De eerste drie rondjes gingen onder de 91/2 minuut, de vierde 9.36 en de laatste twee ongeveer 20 seconden verval. Al met al kwam ik vlak na Jan S. van Upstream 2 in de wisselzone aan. Ron nam de race-chip over en voor mij zat het erop. Uiteindelijk is Upstream 3 nog tiende geworden. Fantastische dag gehad en goed gepresteerd. Er hangt een fantastisch sfeertje op zo’n evenement en het is zo leuk om te zien hoeveel mensen zo sportief bezig zijn en daar ben je dan onderdeel van. Helemaal leuk.
Huib Modder |
Het Upstream Amsterdam Triathlon Team is eind 2009 opgericht als jongste telg van de Omnizwemsportvereniging Upstream Amsterdam. 
